Strona początkowa  ::   Dziennik elektroniczny  ::   TKS Reda  ::   Comenius 2005-2013  ::   Rose  ::   Europe Go Green  ::   Trzy kolory





Kapitał ludzki

Unia Europejska

Szkoła Podstawowa nr 3

•  Dyrekcja
•  Zamówienia publiczne
•  Informacje dla rodziców
•  Dożywianie
•  Historia
•  Dokumentacja
•  Innowacje
•  Spis podręczników
•  Kontakt

Szkoła Podstawowa nr 3

•  Rekrutacja
•  Nasz patron
•  O nas
•  Grono pedagogiczne
•  Projekt unijny
•  Wydarzenia
•  Wydarzenia Comenius
•  Erasmus +
•  Biblioteka
•  Logopeda
•  Galerie zdjęć
•  Klasy
•  Kółka zainteresowań
•  Sport
•  Plan lekcji
•  Comenius 2005-2013
•  Pracowania komputerowa
•  Archiwum
•  PZPOW Wejherowo

Logopeda

•  Zadania Logopedy
•  Rozwój mowy dziecka
•  Wady wymowy
•  Galeria

NEWS:

XV Miejski Konkurs Bożonarodzeniowy
więcej >>

Polecamy

Nie pal

Bykom Stop

Spamerom mówimy NIE!

Firefox

Thunderbird

Bezpieczne strony

Dziecko w sieci

Sieciaki.pl

Helpline

Fundacja Dzieci Niczyje

Zagłosuj na nas

Zagłosuj na nas! Szukaj w Interkl@sie!

www.edukator.org.pl




Stefan Żeromski

14 października 1864 r. w Strawczynie koło Kielc, zm. 20 listopada 1925 r. w Warszawie) - polski prozaik, dramatopisarz, publicysta, dramaturg, nazwany "sumieniem polskiej literatury". Pseudonimy: Maurycy Zych, Józef Katerla.

Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej herbu Jelita. Wychował się w Ciekotach w Górach Świętokrzyskich. Jego ojciec wspierał Polaków walczących w Powstaniu styczniowym. Jednak po upadku powstania na skutek represji rosyjskich ojciec utracił majątek i aby utrzymać rodzinę został dzierżawcą folwarków. W roku 1873 dziewięcioletni Stefan trafił na rok do szkoły początkowej w Psarach.

W 1874 roku rozpoczął naukę w Kieleckim Miejskim Gimnazjum, które ukończył w 1886 roku bez uzyskania matury. Przeszkodą nie do pokonania okazała się matematyka. Rozpoczęte w tym samym roku studia w Instytucie Weterynarii w Warszawie (uczelnia nie wymagała matury) musiał przerwać z powodów finansowych. Następnie w 1889 zaczął pracować jako guwerner w domach ziemiańskich min. w Nałęczowie.

Debiutował jako nowelista na łamach Tygodnika Powszechnego w 1889 roku. W 1892 przebywał krótko w Zurychu Wiedniu, Pradze i Krakowie. Jesienią tego roku ożenił się z Oktawią z Radziwiłłowiczów Rodkiewiczową, którą poznał w Nałęczowie. Również w tym samym roku wyjechał z żoną i jej córeczką z pierwszego małżeństwa do Szwajcarii, gdzie pracował jako bibliotekarz w Muzeum Narodowym Polskim w Raperswilu. Tam powstawały m.in. Syzyfowe prace.

W Szwajcarii zetknął się z min. z Gabrielem Narutowiczem, Edwardem Abramowskim. W latach 1895 i 1898 ukazują się zbiory opowiadań Żeromskiego.

Po powrocie do kraju w 1897 pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamoyskich w Warszawie aż do roku 1904. Również w tym samym roku tj. roku kiedy Żeromski wraca z Szwajcarii ukazują się Syzyfowe prace. W 1899 roku Żeromskiemu rodzi się syn Adam i ukazują się Ludzie bezdomni. W 1904 wydaje powieść Popioły, której sukces wydawniczy pozwala przenieść się rodzinie Żeromskiego prawie na rok do Zakopanego.

Dopiero od 1904 roku mógł się poświęcić pracy pisarskiej. Od 1905 roku działał w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych. Był inicjatorem założenia Uniwersytetu Ludowego, organizował kursy dokształcające dla uczniów szkoły rzemieślniczej, w domu Żeromskich prowadzono ochronkę i tajną szkołę. W 1909 wyjechał z rodziną do Paryża, w którym mieszkali trzy lata.

Po powrocie do kraju osiedlił się w Zakopanem. W 1913 założył nową rodzinę z malarką Anną Zawadzką. Owocem tego związku była córka Monika.

Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się do Legionów Polskich, jednak nigdy nie brał udziału w walkach. Wrócił do Zakopanego i działał w pracach Naczelnego Komitetu Zakopiańskiego. W 1918 w wyniku choroby zmarł syn Żeromskiego - Adam.

W wolnej Polsce zamieszkał w Warszawie, gdzie brał znaczący udział w życiu literackim. Był inicjatorem powstania projektu Akademii Literatury, Straży Piśmiennictwa Polskiego a w 1922 został założycielem i pierwszym prezesem polskiego oddziału PEN Clubu.

W latach dwudziestych osiedlił się w Konstancinie pod Warszawą, a później mieszkał na Zamku Królewskim w Warszawie. W 1922 ukazuje się książka Wiatr od morza, za którą otrzymuje państwową nagrodę literacką, a w 1924 powieść Przedwiośnie. Żeromski umiera w 1925 i zostaje pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

W 1928 otwarto w Nałęczowie poświęcone pisarzowi muzeum.


Artykuł zaczerpnięto z Wikipedii (www.wikipedia.pl)





Gimnazjum nr 2

•  Rekrutacja
•  Grono pedagogiczne
•  Aktualności
•  Patron szkoły
•  Hymn szkoły
•  Nadanie imienia
•  Comenius w G2
•  Projekty
•  Wymiana językowa
•  Rose
•  Klasy
•  Osiągnięcia
•  Egzamin gimnazjalny
•  Doradztwo zawodowe
•  Sport
•  Plan lekcji
•  Galeria zdjęć
•  Gazetka szkolna
•  Samorząd szkolny
•  Ciekawe linki
•  Archiwum
•  Publikacje nauczycieli

Kalendarz

Kącik komputerowy

•  Przeglądarki internetowe
•  Bezpieczeństwo komputera
•  Bezpieczeństwo w necie
•  Systemy operacyjne

NEWS:

Terminy zebrań i konsultacji z Rodzicami
więcej >>

O nas

Jesteśmy szkołą z klasą!

Jesteśmy szkołą z klasą!

Statystyka strony

Standardy

Strona spełnia dwa ważne standardy:

Valid CSS!

Valid HTML 4.01 Transitional




Opracowanie © Elżbieta Rybarczyk

© 2005-2007